maandag 26 oktober 2015

Post Pregnancy Tag: terugkijken op de zwangerschappen en wat ik anders had gewild

Saskia van Twinkelbella tagde mij voor de Post Pregnancy Tag, bedacht door Lisanne. Deze tag gaat over het leven na de zwangerschap en bevalling en dat heb ik inmiddels al drie keer meegemaakt. Ondanks dat ik weinig persoonlijke posts schrijf, vond ik het toch wel leuk om deze tag in te vullen. Hier mijn antwoorden:





Hoe oud is je kindje nu?
Ewan is bijna 7,5 jaar, Mack is 4,5 jaar en Kate is 13 maanden.

Hoe voel je je?
Goed, maar mijn zwangerschappen zijn ook alweer een tijdje geleden.

Nog last van kwaaltjes?
Nee, eigenlijk niet.

Is je eetlust veranderd?
Mijn eetlust is wel wat anders. Ik geef nog steeds borstvoeding, dus ik heb meer trek dan normaal. Soms kan me ineens echt zo'n hongergevoel overvallen. Dan moet ik snel wat koekjes eten of zo ;P

Zwangerschapskilo’s.
Die zijn er wel af, ik zit redelijk op mijn oude gewicht, maar de vorm van mijn lijf is wel veranderd. Wat slapper of zo, met een zachte blubberbuik. Maar misschien heeft dat ook wel met mijn leeftijd te maken.. Mijn buik is overig wel aardig gehavend door de striae, maar dat zie ik dan maar als mijn welverdiende tijgerstrepen.

Hoe kijk je terug op je zwangerschap?
Mijn zwangerschappen waren goed te doen, mijn eerste helemaal. Bij de tweede en derde zwangerschap dacht ik op het einde steeds dat de bevalling begon en dat bleek dan niet zo te zijn. Dat vond ik erg vervelend. Zet door of niet. Bij de jongens kreeg ik op het eind ook veel last van rugpijn, bij Kate eigenlijk niet, behalve als ik achter de computer had gezeten. (En bij de jongens werkte ik tot 36 weken, ik zie een verband.) Van zwangerschapsmisselijkheid heb ik alleen bij Kate last gehad, gelukkig alleen de eerste drie maanden en alleen misselijk, niet overgeven. Maar wat kun je je daar beroerd van voelen zeg. 

Liever nog zo’n zwangerschap of liever nog zo’n bevalling?
Dit vind ik moeilijk kiezen, omdat een zwangerschap en bevalling voor mij onlosmakelijk aan elkaar verbonden zijn. Maar ik zou toch voor de zwangerschappen gaan, die waren goed te doen en een bevalling is gewoon klote heel hard werken en pijnlijk. En als ik een bevalling mag kiezen: nog zo een als die van Mack; die ging volgens het boekje (maar nog steeds geen pretje).

Zijn er dingen die je anders had gewild?
Mijn laatste bevalling werd door een stagiaire gedaan, daar heb ik achteraf wel spijt van, dat ik daar toestemming voor heb gegeven. In mijn bevalplan had ik ook gezet 'liever niet'. Maar dan kom je daar binnen en vragen ze het en toen durfde ik toch geen nee te zeggen. Toen ik bij Kate persweeën kreeg, heb ik drie keer moeten vragen of ze wilde kijken of er genoeg ontsluiting was en dat bleef ze maar wegredeneren en uiteindelijk bleek het wel zo te zijn. Tijdens het persen zelf overlegden de verloskundige en stagiaire ook veel en dat vond ik erg verwarrend. Had ze het nou tegen mij of niet? Gelukkig zat Kevin bij mijn oor en hij heeft me gezegd wat ik moest doen.

Hoe is het met jullie kindje?
Het gaat heel goed met alle drie mijn kanjers!

Hoe zijn de nachten?
Mwah kan beter, alhoewel ik er wel aan ben gewend. Kate komt nog ongeveer twee keer per nacht. Mack had dat ook tot hij twee jaar werd, dus daar ga ik maar weer van uit. Meestal drinkt ze wat en valt ze weer in slaap, dus dat is nog best te doen. De jongens hebben nooit zin om naar bed te gaan dus dat is vaak wel een gedoe, maar als ze eenmaal slapen, worden ze niet snel wakker.

Genietmomentje?
Ik vind het heerlijk om de interactie tussen mijn kinderen te zien. Kate is dol op haar grote broers en ze zijn ook allebei gek op haar, prachtig om te zien. Ewan en Mack hebben wel eens onenigheid en dat wordt dan gelijk uitgevochten natuurlijk, maar ze houden ook heel veel van elkaar.

De grootste verandering?
Je moet altijd rekening houden met je kinderen. Dat je gewoon nooit meer zo maar de deur uit kan. Of je bent een half uur tassen aan het inpakken, jassen en schoenen aan het aantrekken of aan schreeuwen, of je moet oppas regelen. Vroeger kon je gewoon je jas aan doen, tas pakken en gaan.

Aan het werk?
Nee. Na de bevalling van Mack ben ik bewust thuisgebleven en dat bevalt nog steeds uitstekend. Tussen Ewan en Mack heb ik wel 3/4 dagen gewerkt, maar nu ik thuis ben geeft dat zo veel meer rust. Ik ben bijna nooit meer ziek, we eten gezonder en Kevin kan zich helemaal richten op zijn carrière.

Jouw tip voor aanstaande moeders?
Laat je lekker verwennen tijdens je kraamweek, je moet snel genoeg alles weer alleen doen. En geniet zeker van de eerste vier jaar, als ze eenmaal op school zitten zie je ze ineens veel minder!

Ik tag twee Instagramvriendinnen, namelijk Priscilla en Lori.

Volg mij op FacebookInstagramPinterestGoogle+YouTube en/of Bloglovin'

Follow my blog with Bloglovin